Chhimannscribbles❤️

म जानु या नजानु या केहि जानेर पनि नजानेकै जस्तै गरि तिमीलाई सोधु, तिम्रा कहानी र अनुभव ? मलाई तिम्रो शैली र जिवनी तिम्रै नौलो पारामा जानेर पनि प्रत्यक पल्ट जान्न मन लाग्छ फेरि पनि । तिमीले हिडेका पाइला तिमीले जिएको जीवन सार्है भिन्न छन्  लाग्छ । मलाई तिम्रो जीवन नजिउन तिम्रो जीवन जान्न मन लाग्छ ! किनकी मलाई तिम्रो इतिहास, तिम्रो भोगाइ र तिम्रो साहसले डराउँछ। र त हरेक पटक आफैंलाई सान्त्वना दिदै भन्छु मलाई तिम्रो जीवन जान्नूू छ किनकी मलाई त्यस्तो कहालीलाग्दो जीवन जिउनु छैन । मलाई तिमी जस्तो साहसी र धैर्यवान कतै बन्नु छैन किनकी जुन अनुभव तिमिले सुनाउँँदा यसरी मेरा शरीर झसङ्ग हुन्छन् मनभित्रबाट आगाका ज्वला उठ्छन् र ती क्रोधित आँँखामा भरिएका आसु लुकाउन म बाध्य हुन्छु र त भन्छु, मलाई तिम्रो जीवन नजिउन, तिम्रो जीवन जान्नु छ।

यो मन खुल्ला पाना जस्तै न हो जता हावा चल्छ,बस् त्यतै पल्टिदिन्छ । अलिकता भबिस्यतिर ध्यानदिन खोज्यो बस्  रम्झमतिरै तानिदिन्छ । फेरि फर्कायो,त्यो कुरा भो नगरु भन्यो मननै त हो,हावा संगै हल्का भइ उडु भन्छ,  चङ्गा भइ रमु भन्छ । के थाहा त्यो चङ्गाभइ उड्न खोज्ने मनलाई  कति कुरामा ध्यान दिनुपर्छ, उडेर मात्र कहाँ  हुन्छ? काटिदिने को पनि त ख्याल गर्नुपर्छ । मननै न हो! सारा कुरा छाेडि उडु भन्छ केही सोचु भन्यो, तर उडु भन्छ । मननै न हो दिमाग जस्तो कहाँ सोच्न सक्छ ? मन र दिमागको मेल खै कसरी पो हुन्छ? मन को मान्यो दिमागले धोका दिन्छ अनि  दिमाग को मान्यो, मन ढुङ्गा भइदिन्छ ।